W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 maja 2020 r. (data nadania) A.B. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez adwokata ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Wyrokiem z 25 września 2019 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w W. – V Wydział Karny uznał skarżącego za winnego zarzucanego
mu czynu, tj. tego, że w nieustalonym czasie – nie później niż 24 listopada 2017 r. – w W. przy skrzyżowaniu ulic A.K. i Ś.,
będąc koordynatorem regionalnym […] z siedzibą w W., umieścił w miejscu publicznym nieprzyzwoite ogłoszenie w postaci wielkoformatowego
plakatu zawierającego zdjęcie martwego ludzkiego płodu opatrzone napisem o treści „aborcja w 22 tygodniu życia” i za to wymierzył
mu karę grzywny w wysokości 1000 zł. Zdaniem Sądu zachowanie skarżącego wyczerpywało znamiona wykroczenia kwalifikowanego
z art. 141 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2019 r. poz. 821, ze zm.; dalej: k.w.). Apelacje od
powyższego wyroku złożyli: prokurator, obrońca skarżącego i skarżący, żądając jego zmiany i uniewinnienia skarżącego.
Sąd Okręgowy w W. Wydział IV Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy) wyrokiem z 23 stycznia 2020 r. (sygn. akt […]) zmienił rozstrzygnięcie
Sądu Rejonowego w ten sposób, że na podstawie art. 39 § 1 k.w. odstąpił od wymierzenia skarżącemu kary. W swoim wyroku Sąd
Okręgowy podzielił pogląd sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym prezentowanie w miejscu publicznym wyjątkowo drastycznych
zdjęć nieżywych płodów ludzkich, pomimo niewątpliwie szczytnych celów skarżącego wyczerpuje pojęcie zachowania nieprzyzwoitego,
prezentowania treści nieprzyzwoitych.
Skarżący wskazał wyrok Sądu Okręgowego (doręczony mu 19 lutego 2020 r.) jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust.
1 Konstytucji.
Zarządzeniem z 28 lipca 2020 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 3 sierpnia 2020 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego
wezwał skarżącego