Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 września 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 87/21 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 marca 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
W piśmie z 1 października 2012 r. skarżący wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na działkach położonych
w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 4 października 2013 r. (znak: […]) Wójt Gminy T., (dalej: Wójt albo organ pierwszej
instancji) odmówił uwzględnienia wniosku. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium
Odwoławczego (dalej: SKO) z 30 stycznia 2014 r. (znak: […]).
Po zakończeniu postępowania administracyjnego, 19 lutego 2018 r., skarżący złożył ponaglenie (nazwane zażaleniem „na przewlekłość
postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy”). SKO postanowieniem z 9 kwietnia 2018 r. (znak: […]) uznało ponaglenie
za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy przez organ pierwszej instancji decyzją z 4 października 2013 r. Następnie
skarżący złożył 25 czerwca 2018 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w P. (dalej: WSA) skargę na przewlekłe prowadzenie
tego postępowania. Domagał się w niej stwierdzenia przewlekłości postępowania, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia
kosztów postępowania.
Wyrokiem z 21 listopada 2018 r. (sygn. akt […]) WSA stwierdził, że Wójt dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania,
oraz że prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę,
orzekł także o kosztach postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA wniósł Wójt. Postanowieniem z 24 listopada 2020 r. (sygn. akt […]) Naczelny Sąd
Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę (na przewlekłe prowadzenie postępowania), orzekł także
o kosztach postępowania. W uzasadnieniu postanowienia przywołano postanowienie siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn.
akt II OSK 3732/18) oraz uchwałę siedmiu