Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 grudnia 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 88/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 57 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94
ze zm.) jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 77 ust. 1 Konstytucji.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Sąd Rejonowy w Dąbrowie Górniczej wyrokiem z 30 grudnia 2002
r. (sygn. akt IV P 934/00) przywrócił skarżącego do pracy w pozwanym ZOZ w Olkuszu, zasądził od pozwanego ZOZ na rzecz skarżącego
wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, umorzył postępowanie odnośnie roszczeń odszkodowawczych i wydania oryginałów
świadectw pracy, a w pozostałej części oddalił powództwo. Ustalając wysokość wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy
sąd oparł się na art. 57 § 1 k.p., w myśl którego sąd może zasądzić maksymalnie wynagrodzenie za trzy miesiące pozostawania
bez pracy. Apelacja skarżącego została w części odrzucona, a w części oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z 5 czerwca
2003 r. (sygn. akt IX Pa 242/03). Sąd Okręgowy również oddalił roszczenie powoda o zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania
bez pracy wskazując, że z art. 57 § 1 k.p. wynika, że może zasądzić maksymalnie wynagrodzenie za czas pozostawania pracy za
trzy miesiące. Kasacja skarżącego od tego wyroku została odrzucona postanowieniem Sadu Okręgowego w Katowicach z