Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 listopada 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 88/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 6 kwietnia 2009 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zakwestionowana została zgodność
art. 54 zdanie drugie in fine ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
45 ust. 1 Konstytucji. Skarżący stoi na stanowisku, że art. 54 zdanie drugie in fine k.p.c., w zakresie, w jakim odnosi się do referendarzy sądowych, narusza jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły,
bezstronny i niezależny sąd. Naruszenie standardów konstytucyjnych wynikać ma z ukształtowania procedury wyłączenia referendarza
sądowego, w której w przedmiocie tym orzeka w trybie administracyjnym organ nadrzędny nad referendarzem – prezes sądu, nie
zaś niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Ponadto, za niezgodne z Konstytucją, należałoby uznać – zdaniem skarżącego –
brak możliwości wniesienia środka odwoławczego od decyzji prezesa sądu oddalającego wniosek o wyłączenie referendarza sądowego.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy.
Skarżący – będący wspólnikiem spółki „OPUS” z siedzibą w Puszczykowie – skierował do Sądu Rejonowego w Poznaniu wniosek o
wyznaczenie biegłego rewidenta, celem zbadania rachunkowości oraz działalności spółki. Zarządzeniem z 25 listopada 2008 r.
(sygn. akt PO VIII Ns Rej. KRS 20115/08/465) rozpatrujący wniosek referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uiszczenia zaliczki
na poczet pokrycia wydatku w postaci przeprowadzenia badania z zakresu rachunkowości oraz działalności spółki oraz sporządzenia
opinii z tego badania przez biegłego sądowego w wysokości 55 000 zł. Nie zgodziwszy się z orzeczeniem referendarza, skarżący
wystąpił z wnioskiem o jego wyłączenie na podstawie art. 49 k.p.c. Zarządzeniem z 18 grudnia 2008 r. (sygn. akt Prez. A-0421-30/08)
Wiceprezes Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda oddalił wniosek.