Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 88/22 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 kwietnia 2022 r. (data nadania) E.D. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle
następującej sprawy.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. decyzją z 5 marca 2021 r. (znak: […]) odmówił skarżącej (urodzonej w 1953 r.)
prawa do ponownego przeliczenia emerytury powszechnej. W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku wznowienia postępowania w sprawie
emerytury po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 6 marca 2019 r. (sygn. P 20/16, OTK ZU A/2019, poz. 11 – Trybunał orzekł,
że art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej, w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2017 r., w zakresie, w jakim dotyczy urodzonych
w 1953 r. kobiet, które przed 1 stycznia 2013 r. nabyły prawo do emerytury na podstawie art. 46 tej ustawy, jest niezgodny
z art. 2 Konstytucji) organ emerytalny decyzją z 10 maja 2019 r. przyznał skarżącej prawo do emerytury powszechnej od 28 marca
2014 r., której wysokość została obliczona bez pomniejszenia o kwoty dotychczas pobranych emerytur. Mimo to emerytura ustalona
w decyzji z 10 maja 2019 r. nadal jest świadczeniem mniej korzystnym od dotąd pobieranej emerytury, wobec czego ZUS kontynuował
wypłatę emerytury wcześniejszej. W świetle powyższego, zdaniem organu rentowego, nie było podstaw do ponownego przeliczenia
emerytury powszechnej.
Sąd Okręgowy w K. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 20 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił odwołanie
skarżącej od decyzji ZUS, stwierdziwszy m.in., że „nowa ustawa, realizująca wyrok Trybunału” w sprawie o sygn. P 20/16 nie
miała w praktyce zastosowania w stosunku do skarżącej, gdyż jej cel został już wobec niej zrealizowany.
Apelację skarżącej od powyższego orzeczenia oddalił Sąd Apelacyjny w S. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem
z 31 stycznia