Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 sierpnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 89/07 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 19 kwietnia 2007 r., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 kwietnia 2007 r. (data nadania),
PKS T. sp. z o.o. oraz M.J. (dalej: skarżący) zarzucili, że art. 493 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (ówcześnie: Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest niezgodny
z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 2 i 3 i art. 77 ust. 2 Konstytucji, a także, że art. 5055 k.p.c. narusza art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 21 stycznia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Na powyższe
postanowienie, 2 lutego 2009 r. (data nadania), skarżący wnieśli zażalenie.
Trybunał nabrał wątpliwości co do autentyczności podpisu oraz pieczęci radcy prawnego G. K. widniejących pod tym pismem. Zaistniało
uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, określonego w art. 270 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
(ówcześnie: Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.), o czym Szef Biura Trybunału
Konstytucyjnego zawiadomił Prokuraturę Rejonową w T. pismem z 17 sierpnia 2009 r. (znak: […]).
W tym stanie rzeczy, postanowieniem z 17 lutego 2010 r., Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 177