Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 89/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 8 kwietnia 2010 r. skarżący – Maciej S. zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 221 ustawy z
dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zaskarżonemu przepisowi p.p.s.a., w zw. z art. 231 p.p.s.a., skarżący zarzucił niezgodność z art. 2, art. 45 ust. 1, art.
31 ust. 1, art. 176 ust. 1 oraz art. 184 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 10 Konstytucji. Ponadto skarżący zakwestionował zgodność
art. 231 p.p.s.a. z art. 2 Konstytucji. W swojej skardze zaakcentował także celowość ponownego zbadania zgodności art. 221
p.p.s.a. z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji z uwagi na nowe argumenty i okoliczności, niepowołane w
toku kontroli w postępowaniach zakończonych wyrokami Trybunału w sprawach SK 11/05 oraz SK 21/05.
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W
odniesieniu do art. 221 w zw. z art. 231 p.p.s.a. Trybunał przyjął, że tylko pierwszy z wymienionych wyżej przepisów może
być uznany za podstawę ostatecznego orzeczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Odnosząc się zaś do zarzutu niezgodności
art. 221 p.p.s.a. z art. 45 ust. 1 Konstytucji, stwierdził, że ponowne poddanie kontroli tego przepisu z tak określonym wzorcem
jest – wobec wcześniejszych pozytywnych orzeczeń w sprawach SK 11/05 oraz SK 21/05 – niecelowe. Za niedopuszczalne uznał Trybunał
natomiast badanie zgodności art. 221 p.p.s.a. z art. 184 oraz art. 10 Konstytucji, jako unormowaniami niewyrażającymi praw
podmiotowych skarżącego.
W odniesieniu do zarzutu niezgodności art. 221 p.p.s.a. z art. 176 ust. 1 Konstytucji Trybunał stwierdził, że w sprawie skarżącego
brak orzeczenia, które prowadziłoby do naruszenia elementów prawa