Postanowienie TK z dnia 02 września 2013, sygn. Ts 89/12

W skardze konstytucyjnej z 3 kwietnia 2012 r. Casino Polonia – Wrocław Sp. z o.o. (dalej: skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 1 pkt 3 lit. b oraz art. 1 pkt 34 lit. a ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) w związku z art. 90 ust. 2 i 3 oraz art. 91 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) z art. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Skarżąca zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b § 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770). Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów, w indywidualnej interpretacji z 16 lutego 2010 r. (nr ILPP1/443-1446/09-3/HW) stwierdził, że stanowisko skarżącej przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego – jest nieprawidłowe. Skarżąca wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na to wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej (pismo z 31 marca 2010 r., nr ILPP1/443/W-20/10-2/HMW). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 29 lipca 2010 r. (sygn. akt