Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 sierpnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 89/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 maja 2020 r. (data nadania) K.K. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez adwokata ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Postanowieniem z 14 sierpnia 2014 r. (znak: […], nr […]) L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. nałożył na skarżącego
grzywnę w wysokości 500 zł z powodu uchylania się od poddania małoletniego syna obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciwko
odrze, nagminnemu zakażeniu przyusznic (śwince), różyczce, błonicy, tężcowi, krztuścowi, chorobie Heinego-Medina oraz inwazyjnemu
zakażeniu Haemophilus influenzae, zgodnie z tytułem wykonawczym z 4 czerwca 2014 r. nr […].
Od wymienionego postanowienia skarżący odwołał się do Ministra Zdrowia (dalej: Minister), który postanowieniem z 2 listopada
2016 r. (znak: […]; dalej: postanowienie Ministra) utrzymał je w mocy. Skarga skarżącego na to orzeczenie została oddalona
przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 13 listopada 2017 r. (sygn. akt […]).
Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), który wyrokiem
z 18 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) ją oddalił. W uzasadnieniu NSA podniósł, że „[o]bowiązek szczepienia jest obowiązkiem
wynikającym z mocy prawa” (s. 7 wyroku). Wskazał także, że wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych
oraz grupy osób zobowiązane do poddania się tym szczepieniom, wiek i inne okoliczności, stanowiące przesłankę do nałożenia
tego obowiązku, zostały określone w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia
2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1086, ze zm.).
Zaskarżone przepisy – zdaniem skarżącego –