Postanowienie TK z dnia 13 czerwca 2000, sygn. Ts 9/00

W skardze konstytucyjnej Jacka M. zakwestionowano zgodność art. 33a ustawy z 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe z art. 41 Konstytucji RP. Jako ostateczne orzeczenie, naruszające konstytucyjne prawa skarżącego, wskazano postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z 20 października 1999 r. (sygn. akt VII Ko 93/99), doręczone skarżącemu 30 listopada 1999 r. Postanowieniem tym Sąd Rejonowy utrzymał w mocy postanowienie Prokuratury Rejonowej z 31 marca 1999 r. (sygn. akt 1Ds 89/99), umarzające dochodzenie w sprawie bezprawnego pozbawienia wolności i naruszenia nietykalności osobistej skarżącego.

Skarżący złożył zawiadomienie o dokonaniu na jego szkodę przez kontrolerów firmy “K” w Ł. przestępstwa pozbawienia wolności poprzez zatrzymanie w wagonie tramwajowym oraz przytrzymywanie i szarpanie za ramiona. Postępowanie w tej sprawie zostało umorzone postanowieniem Prokuratury Rejonowej z 31 marca 1999 r. z uwagi na to, że czyn nie został popełniony. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, jednakże Sąd Rejonowy, opisanym wyżej postanowieniem z 20 października 1999 r., rozstrzygnięcie prokuratora utrzymał w mocy. W uzasadnieniu postanowienia Prokuratury, jak i postanowienia Sądu Rejonowego stwierdzono, że zebrany w sprawie materiał nie dostarczył dowodów na potwierdzenie okoliczności wskazywanych przez skarżącego. Jednocześnie w postanowieniach tych podkreślono, że podstawę prawną dla działań podjętych przez kontrolerów wobec skarżącego stanowił przepis art. 33a prawa przewozowego.

Istoty niekonstytucyjności kwestionowanego przepisu upatruje skarżący w tym, iż art. 33a prawa przewozowego, przyznając przewoźnikowi prawo do przeprowadzania kontroli przewożonych osób i bagażu nie określa jednocześnie zasad i trybu naruszenia gwarantowanych w art. 41 konstytucji praw jednostki, które to naruszenie jest – zdaniem skarżącego – nieuniknione w trakcie przeprowadzania kontroli. W ocenie skarżącego przyjęcie interpretacji, iż przepis ten nie pozwala na posługiwanie się przymusem fizycznym przez kontrolerów prowadziłoby do bezskuteczności każdej kontroli, co tym samym sugeruje brak