Postanowienie TK z dnia 01 września 2003, sygn. Ts 9/03

W skardze konstytucyjnej Małgorzaty Rzepczyk zakwestionowano zgodność z Konstytucją RP art. 30 i art. 57 ust. 1 i 2 w zw. z art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) oraz art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Art. 30 ustawy o NSA skarżąca zarzuciła niezgodność z zasadami wywiedzionymi z art. 2, art. 7 oraz art. 32 Konstytucji. W ocenie skarżącej przepis ten narusza zasadę zaufania obywateli do państwa i prawa, zasadę legalizmu oraz zasadę równego traktowania przez władze publiczne. Źródła takiej niezgodności upatruje skarżąca w braku ustawowego określenia granic czasowych związania organów administracji publicznej oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego. Art. 57 ust. 1 i 2 ustawy o NSA skarżąca zarzuciła, iż wyłącza możliwość zaskarżenia w drodze rewizji nadzwyczajnej uzasadnienia kasacyjnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, co prowadzi – zdaniem skarżącej – do złamania zasad sprawiedliwości społecznej i równości. Ponadto rodzi sprzeczność z zasadą co najmniej dwuinstancyjnego postępowania sądowego (art. 176 ust. 1 Konstytucji). Wobec art. 23 ust. 1 ordynacji podatkowej skarżąca zgłosiła zarzut niezgodności z art. 2, art. 7 oraz art. 32 Konstytucji.

Postanowieniem z 1 września 2003 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu stwierdził, że skarga wniesiona została po upływie ustawowego 3-miesięcznego terminu do występowania z tego rodzaju środkiem prawnym. Termin ten rozpoczął bieg z dniem doręczenia skarżącej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2001 r., tj. z dniem 24 kwietnia 2002 r. Tymczasem skarżąca wystąpiła ze skargą konstytucyjną dopiero 23 stycznia 2003 r. Na stwierdzenie przekroczenia terminu do wystąpienia ze skargą konstytucyjną nie miało wpływu wystąpienie przez