Postanowienie TK z dnia 19 kwietnia 2004, sygn. Ts 9/04

W skardze konstytucyjnej z 15 stycznia 2004 r. skarżący sformułowali zarzut niekonstytucyjności art. 83d ust. 3 ustawy z 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (dalej: ordynacja wyborcza). Istoty niezgodności skarżący upatrują w ustawowym ograniczeniu praw wyborczych osób nie posiadających własnych kont bankowych. Zdaniem skarżących kwestionowana regulacja, zgodnie z którą wpłata środków finansowych od osoby fizycznej na rzecz komitetu wyborczego dokonywana może być jedynie czekiem, przelewem lub kartą płatniczą, narusza art. 32 ust. 2 oraz art. 62 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Przedłożone przez jedną z osób skarżących – występującą w charakterze pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego – sprawozdanie finansowe zostało odrzucone postanowieniem Komisarza Wyborczego w Legnicy. W uzasadnieniu stwierdzono, że komitet wyborczy pozyskał środki finansowe z naruszeniem art. 83d ust. 3 ordynacji wyborczej. Odwołanie pełnomocnika od powyższego postanowienia zostało oddalone orzeczeniem Sądu Okręgowego w Legnicy. Następnie, postanowieniem z 29 sierpnia 2003 r. (sygn. akt I Ns 107/03) Sąd Okręgowy w Legnicy orzekł o przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowych przyjętych przez komitet wyborczy z tytułu naruszenia zakwestionowanego w skardze konstytucyjnej przepisu. Opisane wyżej postanowienie Sądu – wobec niezłożenia przez pełnomocnika komitetu wyborczego apelacji – uprawomocniło się z dniem 20 września 2003