Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 stycznia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 9/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 2 stycznia 2006 r. skarżąca zarzuciła, że art. 2 ust. 5 ustawy
z dnia 28 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. Nr
87, poz. 435, ze zm.; dalej: ustawa o ochronie roszczeń pracowniczych) jest niezgodny z art. 2, art. 32 i art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Narusza on, w opinii skarżącej, zasadę ochrony prawa własności i innych praw majątkowych, ze względu na to, że prowadzi do
objęcia ustawą o ochronie roszczeń pracowniczych z mocą wsteczną zdarzeń prawnych, które powstały i ustały w znacznej odległości
czasowej od uchwalenia tej ustawy. Wydane na podstawie zaskarżonego przepisu wyroki przeciwko mężowi skarżącej, którym nadano
klauzulę wykonalności również w stosunku do skarżącej, z ograniczeniem do majątku objętego wspólnością ustawową, stworzyły
zagrożenie dla bytu materialnego rodziny i utratę jej jedynego majątku. Sąd Najwyższy wyrokiem z 29 czerwca 2005 r. (sygn.
akt V CK 807/04) oddalił kasację skarżącej w sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wydanego przeciwko jej mężowi klauzuli
wykonalności w stosunku do skarżącej.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 9 października 2006 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej uznając,
że skarżąca nie jest podmiotem legitymowanym do złożenia skargi konstytucyjnej we wskazanych przez siebie okolicznościach.
Ponadto zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z 30 kwietnia 2002 r. (sygn. akt I Co 24/02) uprawomocniło się
nie na skutek oddalenia zażalenia, lecz jego odrzucenia ze względu na przekroczenie terminu. W przekonaniu Trybunału przysługująca
w sprawie droga prawna nie została tym samym wyczerpana.
W zażaleniu z 20 października 2006 r. skarżąca zarzuciła błędną ocenę przyjętych przez Trybunał Konstytucyjny przesłanek uzasadniających
odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz nadanie skardze
konstytucyjnej dalszego biegu.