Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 kwietnia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 9/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 stycznia 2007 r. zarzucono, że art. 107 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji. Przepis ten
nie określa sposobu postępowania w przedmiocie uiszczenia opłaty sądowej od pism procesowych zawierających środek odwoławczy
lub środek zaskarżenia w przypadku odmowy zwolnienia od kosztów sądowych osoby reprezentowanej przez radcę prawnego lub adwokata.
Ponadto zarzucono, że art. 112 zaskarżonej ustawy jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji. Przepis ten nie zawiera
uregulowania dotyczącego skutków prawnych złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów w odniesieniu do obowiązku uiszczenia opłaty
sądowej. Ponadto w skardze zarzucono, że art. 1302 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) jest niezgodny z art.
45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji w zakresie, w jakim nie przewiduje wyjątku od określonej w nim zasady odrzucania nieopłaconego
pisma zawierającego środek odwoławczy lub środek zaskarżenia bez wezwania o uiszczenie opłaty w przypadku zgłoszenia wniosku
o zwolnienie od kosztów przez profesjonalnego pełnomocnika.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 24 lipca 2006 r. (sygn. akt V GC 852/05) Sąd
Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej odrzucił apelację skarżącej od wyroku tegoż Sądu Rejonowego z 23 lutego 2006 r. z powodu
nieuiszczenia opłaty od apelacji. Następnie, Sąd Okręgowy we Wrocławiu – X Wydział Gospodarczy utrzymał wyrok w mocy postanowieniem
z 29 września 2006 r. (sygn. akt X Gz 545/06).
W uzasadnieniu postanowienia oddalającego zażalenie skarżącej Sąd Okręgowy stwierdził m.in., że obowiązek uiszczenia opłaty
powstał