Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 października 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 9/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 4 stycznia 2008 r. skarżący zarzucił art. 115, art. 116, art.
119 i art. 122 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.) sprzeczność
z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2006 r. Sąd Rejonowy w Tychach – VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt IV Pm 27/05)
oddalił powództwo skarżącego w sprawie naprawienia szkody wynikłej z nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych. W uzasadnieniu
orzeczenia Sąd wskazał, że powód (skarżący) nie wykazał, aby w dacie wytoczenia powództwa poniósł szkodę i aby szkoda ta miała
związek z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem obowiązku przez pozwanego. Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2007 r. Sąd Okręgowy
w Katowicach – IX Wydział Pracy (sygn. akt IX Pa 47/07) oddalił apelację skarżącego, podzielając w całości ustalenia dokonane
przez sąd I instancji.
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji.
W jego ocenie prawa pracownicze są chronione w sposób nadzwyczajny i uprzywilejowany w stosunku do prawa pracodawcy, pomimo
tego, że nie są one związane wprost z chronionymi konstytucyjnie prawami, określonymi w art. 65 ust. 1 i 4 oraz w art. 66
ust. 1 i 2 Konstytucji. Skarżący wskazuje także na naruszenie prawa do sądu poprzez nieuzasadnione, odmienne od art. 6 ustawy
z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.), unormowanie ciężaru dowodu, co stanowi
dyskryminowanie jednej ze stron procesu sądowego. Zdaniem skarżącego wiadome jest, że sądy powszechne traktują pracodawcę
mniej