Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 listopada 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 9/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 31 grudnia 2008 r. (złożonej w Trybunale Konstytucyjnym 5 stycznia 2009 r.) zarzucono, że art.
1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) –
błędnie określanego w uzasadnieniu skargi jako art. 3702 § 3 k.p.c. – jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego przepis będący przedmiotem skargi konstytucyjnej ustanawia zbyt surową sankcję procesową stosowaną wobec
strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Tym samym stanowi ograniczenie praw konstytucyjnych
wskazanych w art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 15 lutego 2008 r. Sąd Rejonowy w Środzie
Śląskiej, Wydział I Cywilny (sygn. akt I Ns 102/06) odrzucił apelację skarżącego jako nienależycie opłaconą. Zażalenie skarżącego
zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu, Wydział II Cywilny – Odwoławczy z 14 kwietnia 2008 r. (sygn.
akt II Cz. 441/08). Postanowieniem z 17 czerwca 2008 r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej, Wydział I Cywilny (sygn. akt I Ns
102/06) oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, apelację odrzucił. Zażalenie skarżącego zostało postanowieniem
z 19 września 2008 r. odrzucone przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, II Wydział Cywilny – Odwoławczy (sygn. akt II Cz 1465/08).