Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 9/14 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 stycznia 2014 r. K.B. (dalej: skarżący) wystąpił o
zbadanie zgodności art. 40 ust. 1 i 5 zdanie pierwsze ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1356, ze zm.; dalej: ustawa o wychowaniu w trzeźwości) oraz § 5 pkt 1 i 2 rozporządzenia
Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie trybu doprowadzania, przyjmowania i zwalniania osób w stanie nietrzeźwości
oraz organizacji izb wytrzeźwień i placówek utworzonych lub wskazanych przez jednostkę samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr
20, poz. 192, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z art. 2 w związku z art. 7 oraz art. 41 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
2. Skarżący zarzucił, że art. 40 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości wprowadza arbitralną i nieostrą przesłankę pozbawienia
wolności (zachowanie dające powód do zgorszenia w miejscu publicznym lub zakładzie pracy). Zdaniem skarżącego przepis ten
wprowadza również ograniczenie wolności osobistej, które nie jest konieczne dla ochrony moralności publicznej. Narusza tym
samym art. 2, art. 7 oraz art. 41 ust. 1 Konstytucji. W odniesieniu do art. 40 ust. 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości oraz
§ 5 pkt 1 i 2 rozporządzenia skarżący stwierdził, że przepis ustawy nie zawiera przesłanek podjęcia decyzji o przyjęciu danej
osoby do izby wytrzeźwień. Samoistną podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu osoby doprowadzonej do izby wytrzeźwień w tej
placówce stanowi więc § 5 rozporządzenia. W przekonaniu skarżącego taki stan narusza art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust.
3 Konstytucji.
3. Postanowieniem z 29 kwietnia 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
stwierdził, że formułując zarzut niekonstytucyjności art. 40 ust. 5