Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 stycznia 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 9/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 stycznia 2016 r. Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła
o zbadanie zgodności art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
1822, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim prawomocny wyrok wiąże nie tylko sąd, który wydał ten wyrok, lecz również
inne sądy i organy administracji publicznej, bez określenia zakresu i sposobu tego związania, z art. 45 ust. 1, art. 31 ust.
3 w związku z art. 2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą. Spółka z o.o. wystąpiła z pozwem, w którym dochodziła od skarżącej
zapłaty 287 690,86 zł oraz odsetek ustawowych, tytułem należności wynikających z łączących strony umów, dotyczących opracowania
i realizacji projektów oraz eksploatacji urządzeń ciepłowniczych. Na sumę dochodzonego roszczenia składały się należności
z tytułu prowizji, kosztów dodatkowych i dodatku z tytułu ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej.
Wyrokiem z marca 2015 r. Sąd Okręgowy w W. (dalej: Sąd Okręgowy) uwzględnił powództwo w całości. W uzasadnieniu wskazał,
że możliwość skutecznego domagania się przez powoda od skarżącej prowizji, kosztów dodatkowych i dodatku z tytułu ryzyka,
co do zasady, została już przesądzona w prawomocnych wyrokach Sądu Apelacyjnego z marca 2010 r. oraz z listopada 2011 r. Rozstrzygnięcia
te obejmowały roszczenia powoda do 31 marca 2006 r. Kolejna sprawa obejmująca roszczenia za okres od 1 kwietnia 2006 r. do
31 grudnia 2008 r., została zakończona wyrokiem Sądu Apelacyjnego ze stycznia 2014 r. W orzeczeniach tych wskazano, że zapłata
należności z tytułu prowizji, kosztów dodatkowych i dodatku z tytułu ryzyka była uzasadniona. W ocenie Sądu Okręgowego podstawa
dla roszczeń w powołanych wyrokach Sądu Apelacyjnego w W. oraz roszczenia dochodzonego w rozpatrywanej sprawie była wspólna,
ponieważ były to te same roszczenia, wynikające