Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 grudnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 9/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 11 stycznia 2017 r. P. R. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 800, ze zm.)
w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych
ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199) i ustawą z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz ustawy o
zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. Nr 197, poz. 1306) – „w zakresie, w jakim wywołuje skutek
w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub
postępowania o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe również w sytuacji, gdy wszczęcie postępowania przygotowawczego
nastąpiło wobec braku uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego” – z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2
Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z 15 lutego 2019 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2019 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej uznając, że kwestionowana w skardze norma prawna nie stanowiła podstawy ostatecznego
orzeczenia wydanego w sprawie objętej badaną skargą konstytucyjną. Pismem z 27 lutego 2019 r. skarżący – dochowując ustawowego
terminu – wniósł zażalenie na to postanowienie, zaskarżając je w całości.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje.
1. W myśl art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału
Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w