Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 lutego 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 90/02 |
Uzasadnienie:
Skarżący, Marian Rżany, złożył zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 9 października 2002 r. syg. Ts 90/02,
mocą którego odmówiono nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej złożonej przez wnioskodawcę.
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału 11 lipca 2002 r. zarzucono, iż § 56 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 kwietnia
1999 r. w sprawie właściwości i trybu powoływania rzeczników dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. Nr 42, poz. 421) jest
niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, że postanowieniem z 7 marca 2002 r. (syg. akt Ds./Rz. –143/02) Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych
przy Ministrze Sprawiedliwości odmówił wniesienia wniosku o ukaranie Mariana Rżanego – Prezesa Sądu Rejonowego w Mielcu. Składający
skargę, jako prezes Sądu Rejonowego w Mielcu, zapłacił wymagalne należności sądu, związane z jego funkcjonowaniem (koszty
wynagrodzeń biegłych, rekompensaty dla ławników, ryczałty kuratorów, zwrot kosztów przejazdu ławników, biegłych, świadków,
opłaty za pocztę i telefon, ogrzewanie i energię, wynagrodzenia dla adwokatów z urzędu), co oznaczało przekroczenie planowanego
budżetu będącego w dyspozycji sądu. Skarżący zawiadomił Prezesa Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu o przekroczeniach planu wydatków
budżetowych. W konsekwencji tego zawiadomienia Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych wszczął postępowanie o ukaranie wobec
księgowej sądu, natomiast w odniesieniu do M. Rżanego odmówił wniesienia wniosku o ukaranie. Odmowa ta nastąpiła przez wskazanie
negatywnej materialnoprawnej przesłanki uniemożliwiającej wszczęcie postępowania (art. 10 § 1 pkt 3 kodeksu prawa o wykroczeniach,
ponieważ M. Rżany jako sędzia korzysta z immunitetu). Jednocześnie jednak w uzasadnieniu postanowienia o odmowie znalazły
się stwierdzenia przesądzające o samym fakcie naruszenia przez M. Rżanego dyscypliny finansowej. Na tę odmowę M. Rżany złożył
środek odwoławczy (zażalenie) do Głównego Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych. Zaskarżeniem była objęta część postanowienia
z 7 marca 2002 r. dotycząca prawnej podstawy odmowy wniesienia