Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 lutego 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 90/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 27 kwietnia 2007 r. skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 28
lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.) z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Zarządzeniem Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Warszawie
– VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 29 czerwca 2006 r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty od wniesionego
pozwu o przywrócenie do pracy. Zarządzeniem z 14 września 2006 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie – VII Wydział
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt VII P 3740/06) zarządził zwrot pozwu z powodu nieuiszczenia opłaty od pozwu. Postanowieniem
z 29 stycznia 2007 r. (sygn. akt XII Pz 6/07) Sąd Okręgowy w Warszawie – XII Wydział Pracy oddalił zażalenie na zarządzenie
z 14 września 2006 r.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 45 ust. 1 Konstytucji prowadzi do ograniczenia prawa
do sądu przez wprowadzenie wysokich opłat od pozwów, których wartość roszczenia przekracza 50 000 zł. Zdaniem skarżącego zaskarżony
przepis w związku z art. 10 u.k.s., przewidując obowiązek uiszczenia opłaty przy wniesieniu pozwu, narusza prawo do sądu,
wyklucza bowiem możliwość uzyskania przez stronę występującą bez pełnomocnika wskazówek od sądu co do czynności procesowych
oraz pouczenia o ich skutkach prawnych. Skarżący podnosi, że art. 10 u.k.s., ograniczający stosowanie przepisów art. 193 oraz
art. 1261 § 1 i 2 k.p.c., umożliwiających ograniczenie pozwu i uiszczanie opłaty od wartości ograniczonego roszczenia, uniemożliwia
mu dochodzenie swoich praw, a zatem stanowi naruszenie prawa do sądu. Zdaniem skarżącego, ze względu na treść art. 10 u.k.s.,
strona działająca bez pełnomocnika, niezdająca sobie w chwili wniesienia pozwu sprawy