Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 kwietnia 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 90/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 kwietnia 2022 r. (data nadania) J.U. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego:
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w K. postanowieniem z 16 kwietnia 2021 r. (sygn. akt […]) umorzył w trybie art. 824
§ 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) postępowanie
egzekucyjne toczące się z wniosku skarżącej jako wierzyciela oraz orzekł o kosztach postępowania egzekucyjnego.
Skarga skarżącej na to postanowienie została oddalona przez referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w K. postanowieniem z
24 września 2021 r. (sygn. akt […]).
Po rozpoznaniu skargi skarżącej, rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z 13 stycznia
2022 r. (sygn. akt […]).
3. Zdaniem skarżącej art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 210, ze
zm.; dalej: ustawa o kosztach komorniczych) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji,
ponieważ wierzyciel w sytuacji umorzenia postępowania egzekucyjnego jest obciążany kosztami komorniczymi, pomimo że to dłużnik
swoim zachowaniem spowodował konieczność przymusowej egzekucji roszczenia. Opłata naliczana od niewyegzekwowanego roszczenia
jest w takiej sytuacji dotkliwą sankcją finansową dla wierzyciela, który nie odzyskał swojej należności i dodatkowo poniósł
koszty postępowania, umorzonego z powodów formalnych (a nie merytorycznych). Uzasadniając zarzut niezgodności art. 52 ust.
2 ustawy o kosztach komorniczych z art. 2, art.