Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 października 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 91/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej 14 kwietnia 2006 r. zarzucono, iż art. 100 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego regulacja przewidziana w art. 100 k.p.c. narusza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy w zakresie
kosztów procesowych w ten sposób, iż przyznając sądowi uznanie w zakresie rozstrzygania o kosztach postępowania w przypadku
częściowego uwzględnienia żądania, nie zawiera przesłanki różnicującej przypadek wzajemnego zniesienia i stosunkowego rozdzielenia
kosztów. Prowadzi to do sytuacji, że uznane za zasadne roszczenie ulega w rzeczywistości zmniejszeniu ze względu na orzeczone
przez sąd wzajemne zniesienie kosztów między stronami.
Zarzuty zostały sformułowane na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący pozwem z 14 marca 2003 r. domagał się zapłaty
odszkodowania w wysokości 650 zł wraz z odsetkami od 2 marca 2003 r. przez Prokuraturę Okręgową w Krakowie i Komendę Miejską
Policji w Krakowie w związku z niezasadnością zatrzymania należącego do skarżącego komputera w toku dochodzenia nadzorowanego
przez Prokuraturę Rejonową dla Dzielnicy Kraków-Śródmieście. Skarżący uiścił należny wpis sądowy. W toku procesu rozszerzył
żądanie pozwu o kwotę 208 zł i uiścił od niej wpis sądowy. Wyrokiem z 7 kwietnia 2004 r. (sygn. akt I C 742/03/S) Sąd Rejonowy
dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie zasądził od Skarbu Państwa – Prokuratora Okręgowego w Krakowie i Komendy Miejskiej Policji
kwotę 650 zł, w pozostałym zakresie oddalił powództwo i zniósł wzajemnie koszty postępowania pomiędzy stronami. Skarżący wniósł
apelację od wyroku sądu rejonowego, wnosząc o zmianę w części oddalającej powództwo oraz zmianę rozstrzygnięcia w zakresie
kosztów, względnie uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy w
Krakowie wyrokiem z 11 stycznia 2005 r. (sygn. akt II Ca 1494/04) oddalił apelację. Skarżący