Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 91/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 8 kwietnia 2009 r. zarzucono, że art. 3982 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej:
k.p.c.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 2 i art. 77 ust. 2 w związku z art. 32 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
W ocenie skarżącego zaskarżony przepis z nieuzasadnionych powodów uniemożliwia wniesienie skargi kasacyjnej, a tym samym powoduje
naruszenie praw skarżącego określonych w art. 64 ust. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącego
narusza również konstytucyjną zasadę równości.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 18 września 2008 r. (sygn. akt IV Ca 478/08)
Sąd Okręgowy w Katowicach – IV Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił apelację skarżącego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego
Katowice – Wschód w Katowicach z 16 maja 2008 r. (sygn. akt I C 186/07). Wyrok Sądu Okręgowego, który skarżący wskazuje jako
ostateczny, został mu doręczony 30 października 2008 r.
W dniu 8 grudnia 2008 r. skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w Gliwicach – Wydział I Cywilny z wnioskiem o ustanowienie dla
niego pełnomocnika celem sporządzenia skargi konstytucyjnej. Postanowieniem z 3 lutego 2009 r. (sygn. akt I Co 5191/08) Sąd
ten przychylił się do wniosku skarżącego. W wykonaniu powyższego postanowienia Dziekan Okręgowej Rady Radców Prawnych pismem
z 27 marca 2009 r. (nr OIRP 704/2009) w wykonaniu postanowienia ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Wyznaczony pełnomocnik
otrzymał powyższe pismo 1 kwietnia 2009 r.
Skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale 8 kwietnia 2009 r. w wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z 23 listopada 2009