Postanowienie TK z dnia 26 lutego 2013, sygn. Ts 91/12
Sygnatura
Ts 91/12
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny odmówił rozpoznania skargi konstytucyjnej, uznając że żołnierze zawodowi pobierający emeryturę wojskową nie są w sytuacji porównywalnej z innymi ubezpieczonymi i nie doszło do naruszenia zasady równości.
Istota
Teofil M. zaskarżył do Trybunału Konstytucyjnego art. 5 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ponieważ ZUS odmówił uwzględnienia okresu służby wojskowej przy obliczaniu emerytury, argumentując, że skarżący pobierał już emeryturę wojskową. Sprawa była rozpatrywana przez sądy różnych…
📖jeszcze 85 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 kwietnia 2012 r. (data nadania) Teofil M. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) z art. 32 ust. 1 i 2 w zw. z art.
2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującym stanem faktycznym i prawnym. Decyzją z 5 sierpnia 2009 r. (znak: 06714624-1/20/E)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Lublinie (dalej: ZUS) przy obliczaniu wysokości emerytury z FUS uwzględnił skarżącemu
okres zatrudnienia w Radiu Lublin S.A., odmawiając uwzględnienia okresu pełnienia zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu
odmowy ZUS wskazał, że skarżący ma już z tego tytułu emeryturę ustaloną przez Wojskowe Biuro Emerytalne. Odwołanie wniesione
od powyższej decyzji Sąd Okręgowy – Sąd Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie (dalej: Sąd Okręgowy w Lublinie) oddalił wyrokiem
z 29 lipca 2010 r. (sygn. akt VIII U 3873/09), od którego skarżący złożył apelację. Postanowieniem z 27 października 2010
r. Sąd Apelacyjny w Lublinie uchylił zaskarżony wyrok sadu odwoławczego w pkt I i odrzucił odwołanie, wskazując na zaistnienie
przesłanki powagi rzeczy osądzonej. Wyrokiem z 30 września 2011 r. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie sądu drugiej
instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z 14 grudnia 2011 r. (sygn.
akt III AUa 923/11) Sąd Apelacyjny w Lublinie – III
📖jeszcze 596 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.