Postanowienie TK z dnia 04 czerwca 2013, sygn. Ts 91/13

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 marca 2013 r. Benevita Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 361 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121; dalej: k.c.) z art. 2 w zw. z art. 22 oraz art. 77 ust. 1 Konstytucji.

Postanowieniem z 8 maja 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, ponieważ art. 361 § 1 k.c., w zaskarżonym zakresie, nie był podstawą ostatecznego orzeczenia, z którym skarżąca wiąże naruszenie praw i wolności konstytucyjnych. Trybunał zwrócił uwagę na to, że żaden z sądów orzekających w sprawie skarżącej nie stwierdził, iż następstwa zdarzenia wyrządzającego szkodę nie były bezpośrednie, a tym samym normalne w rozumieniu art. 361 § 1 k.c.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca podniosła, że zaskarżony przepis był podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia o jej prawach i wolnościach konstytucyjnych. Skarżąca podkreśliła, że sądy orzekające w jej sprawie zakwestionowały wykazanie przez nią związku przyczynowego, o którym stanowi art. 361 § 1 k.c. Nie stwierdziły one, zdaniem skarżącej, braku szkody, lecz jedynie brak normalnego związku przyczynowego między wydaniem decyzji administracyjnej a wyliczoną przez biegłego szkodą. Na poparcie powyższego skarżąca zacytowała wybrane fragmenty uzasadnień wyroków sądów pierwszej i drugiej instancji. Podkreśliła, że „poniosła szkodę w postaci strat i utraconych korzyści, wykazaną złożoną do akt sprawy dokumentacją finansowo-księgową. Szkoda ta została wyliczona przez biegłego. Jeśli zatem wystąpił czyn bezprawny i wykazana (oraz wyliczona) została szkoda, to wyrok odmawiający zasądzenia wynagrodzenia może (mógł) zostać wydany, wyłącznie w oparciu o art. 361 § 1 k.c. w wyniku stwierdzenia braku normalnej zależności przyczynowo-skutkowej między czynem bezprawnym a wyliczoną szkodą”.

Skarżąca podniosła, że w jej sprawie nie może mieć zastosowania art. 160 ustawy z