Postanowienie TK z dnia 31 października 2016, sygn. Ts 91/16

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 maja 2016 r. (data nadania) D.K. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 126 § 1 w zw. z art. 126 § 10 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.U.90.557, ze zm.; dalej: kkw) w zakresie, w jakim nie pozwala skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności na wykorzystywanie przysługującego mu prawa własności zgodnie z własną wolą, tj. nie pozwala na korzystanie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności ze zgromadzonych środków finansowych, w tym także nie pozwala na przeznaczenie tychże środków finansowych na poczet spłaty grzywny orzeczonej na rzecz skazanego, jest niezgodny z art. 64 ust. 1-3 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Decyzją z 19 listopada 2015 r. Dyrektor Aresztu Śledczego w W. (dalej: Dyrektor Aresztu Śledczego) rozpatrzył negatywnie prośbę skarżącego o zamianę grzywny na zastępczą karę pozbawienia wolności lub zastępczą karę aresztu (sprawa […]). Powyższa decyzja 7 grudnia 2015 r. została podtrzymana przez Dyrektora Aresztu Śledczego z uwagi na brak nowych okoliczności lub faktów mogących mieć wpływ na zmianę uprzedniej decyzji. W wyniku skargi skarżącego