Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 maja 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 91/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 czerwca 2018 r. (data nadania) J.C. (dalej: skarżący)
wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Skarżący złożył 23 grudnia 2016 r. do Sądu Okręgowego w G. VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Kary wniosek
o udzielenie mu na mocy art. 77 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 ze zm.; dalej:
k.k.) warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności (dalej: warunkowe zwolnienie).
Sąd postanowieniem z 22 marca 2017 r. (sygn. akt […]) odmówił udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia.
Sąd Apelacyjny w G. II Wydział Karny rozpatrzył zażalenie skarżącego i postanowieniem z 18 kwietnia 2017 r. utrzymał w mocy
postanowienie sądu I instancji (sygn. akt […]).
3. Skarżący uważa, że pozostawienie sądowi fakultatywności w zastosowaniu warunkowego zwolnienia względem wnioskującego, który
spełnia warunki art. 77 § 1 k.k. narusza art. 2 Konstytucji przez osłabienie zaufania obywateli do państwa i stanowionego
przez nie prawa.
Fakultatywność udzielania warunkowego zwolnienia narusza, zdaniem skarżącego, art. 5, art. 30 i art. 31 ust. 1 i 3 Konstytucji,
powodując niepewność jego adresatów co do ich praw i wolności.
W opinii skarżącego przesłanki warunkowego zwolnienia powinny być uregulowane w taki sposób aby adresatom normy prawnej dawały
pewność, że po ich spełnieniu ich wniosek zostanie uwzględniony. Z tego względu, że art. 77 § 1 k.k. nie jest regulacją jasną
i precyzyjną narusza art. 41 ust. 1 Konstytucji.
Naruszenia konstytucyjnej zasady równości skarżący upatruje w tym, że to sąd decyduje komu, mimo spełnienia przesłanek wynikających
z art. 77 § 1 k.k, udzieli warunkowego zwolnienia, a komu