Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 września 1998 r.
|
| Sygn. akt Ts 91/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej nadanej w Urzędzie Pocztowym 15 czerwca 1998 r. zarzucono niezgodność przepisów “obowiązującego
prawa o pomocy społecznej” z konstytucją. Pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie przez Trybunał “podstawy do wznowienia
postępowania, zmiany lub uchylenia decyzji” Miejskiego Komitetu Pomocy Społecznej w O. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego
w K., odmawiającego przyznania świadczenia pieniężnego w postaci zasiłku celowego bezrobotnemu skarżącemu.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 17 sierpnia 1997 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując,
iż nie został przez skarżącego wyczerpany tok instancji, co na gruncie art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale
Konstytucyjnym stanowi warunek merytorycznego rozpoznania skargi. W szczególności skarżący nie złożył do Naczelnego Sadu Administracyjnego
skargi na decyzje administracyjne naruszające, jego zdaniem, przysługujące mu prawa konstytucyjne.
Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie z 24 sierpnia 1998 r. zarzucając w nim, iż Trybunał Konstytucyjny dokonał błędnej
interpretacji art. 79 ust. 1 konstytucji w wyniku której uznał, iż niezbędnym warunkiem wyczerpania toku instancji było w
sprawie skarżącego złożenie skargi do NSA. Zdaniem skarżącego przepis ten wskazuje, iż o konstytucyjnych prawach lub wolnościach
ostatecznie rozstrzygnąć może sąd lub organ administracji publicznej. Wynika stąd, iż nie w każdej sprawie administracyjnej
niezbędne jest wcześniejsze uzyskanie wyroku sądowego dla wyczerpania toku instancji. Skarżący stwierdził, iż w szczególności
przypadek taki nie zachodzi wówczas, gdy kwestionowana jest przez niego nie sama treść rozstrzygnięć organów administracyjnych,
lecz podstawa prawna ich wydania. Składanie wówczas skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie miałoby podstaw, skoro
sąd ten bada jedynie zgodność decyzji administracyjnych z obowiązującym prawem. Zgodność ta nie jest natomiast przez skarżącego
kwestionowana, uważa on natomiast, iż samo prawo, w oparciu o które decyzje zostały wydane, narusza regulacje konstytucyjne.