Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 grudnia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 92/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Marii Kazimiery Nowakowskiej z 21 kwietnia 2004 r. zarzucono, iż art. 329 w związku z art. 459 oraz
art. 465 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) jest niezgodny
z art. 77 ust. 2 oraz 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca wskazała, iż 17 października 2001 r. jako pokrzywdzona złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Postanowieniem
z 21 października 2003 r. (sygn. akt 2 Ds 3853/03) prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście umorzył śledztwo w
sprawie, której dotyczyło zawiadomienie skarżącej. Postanowieniem z 22 marca 2004 r. (sygn. akt II Kp 45/04/S) Sąd Rejonowy
dla Krakowa-Śródmieścia utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu postępowania.
Skarżąca zarzuciła, iż na postanowienie sądu nie przysługuje już zażalenie, jakkolwiek zgodnie z art. 176 ust. 1 Konstytucji
postępowanie sądowe powinno być co najmniej dwuinstancyjne. Tymczasem zakwestionowana przez nią regulacja prawna, wykluczając
możliwość złożenia zażalenia na postanowienie sądu utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie prokuratora o umorzeniu postępowania,
zamyka jej drogę do dochodzenia swoich praw, w szczególności wykazania, iż doszło do naruszenia jej dóbr prawnych poprzez
popełnienie czynu karalnego. Skarżąca zarzuciła ponadto, iż kwestionowane przez nią przepisy są podstawą do wydawania arbitralnych
decyzji, nie określonych żadnymi kryteriami.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 13 sierpnia 2004 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując,
iż powołany przez skarżącą art. 176 ust. 1 Konstytucji nie stanowi źródła praw lub wolności o charakterze podmiotowym, lecz
ma charakter zasady ustrojowej odnoszącej się do organów wymiaru sprawiedliwości. Określa on konstytucyjny model sądownictwa,
zgodnie z którym postępowania sądowe mają charakter co najmniej dwuinstancyjny. Trybunał Konstytucyjny podkreślił, iż zasada
wyrażona w art. 176 Konstytucji odnosi się wyłącznie do tych postępowań, w których sprawa od początku rozpoznawana była przez
sądy.