Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 marca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 92/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 maja 2016 r. (data nadania) B.W. (dalej: skarżący) wystąpił
o zbadanie zgodności art. 3 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki
narodowej (Dz. U. Nr 3, poz. 17, ze zm.; dalej: ustawa nacjonalizacyjna) z art. 2, art. 20 i art. 21 ust. 1 i 2 Konstytucji
oraz art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego w Paryżu dnia 20
marca 1952 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175, ze zm.; dalej: Protokół nr 1 do Konwencji). Skarżący zakwestionował także
zgodność art. 3 ustawy nacjonalizacyjnej w zakresie, w jakim stanowi materialnoprawną podstawę wpisu prawa własności Skarbu
Państwa w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.
U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147, ze zm.; dalej: u.k.w.h.) z art. 2, art. 64 w zw. z art. 21 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 1
Protokołu nr 1 do Konwencji. Ponadto skarżący zakwestionował zgodność art. 10 u.k.w.h. z Preambułą i art. 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego art. 3 ustawy nacjonalizacyjnej jest niezgodny z: art. 2 Konstytucji i wyrażoną w nim zasadą demokratycznego
państwa prawnego oraz zasadą zaufania obywatela do państwa i prawa, ponieważ ,,dopuszcza pozbawienie prawa własności obywateli
w celach sprzecznych z podstawowymi zasadami ustrojowymi państwa i realizacji celów »planowej gospodarki socjalistycznej«”;
art. 20 Konstytucji, gdyż ,,pozostaje w jaskrawej sprzeczności z podstawami ustrojowymi gospodarki państwa”; art. 21 ust.
1 i 2 Konstytucji, ponieważ godzi w zasadę ochrony prawa własności i ,,narusza dopuszczalne konstytucyjne granice wywłaszczenia”,
a także z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji, ponieważ ,,narusza gwarantowaną tą Konwencją ochronę prawa własności”.
Ponadto