Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 września 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 93/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Izby Przemysowo-Handlowej w Krakowie zakwestionowano zgodność z Konstytucją RP art. 9 ust. 1 i 4
ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o Centralnym Urzędzie Drobnej Wytwórczości (Dz. U. Nr 10, poz. 104; ustawa o CUDW) oraz art.
28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 ze zm.). Przepisom
pierwszej z zakwestionowanych ustaw zarzucono niezgodność z art. 8, art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji.
W ocenie skarżącej polegać ma ona na niezapewnieniu przez ustawodawcę należytej ochrony wasności oraz pozbawieniu odszkodowania
za wywaszczoną nieruchomość. Precyzując postawiony zarzut skarżąca wskazaa na brak regulacji przesądzających jej następstwo
prawne wobec zniesionych ustawą o CUDW izb przemysowo-handlowych oraz ich związków. Niezgodności z art. 8 Konstytucji upatruje
skarżąca w oparciu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego na wadliwych – w ocenie skarżącej – przepisach ustawy o CUDW,
nie zaś bezpośrednio na unormowaniach konstytucyjnych. Natomiast art. 28 k.p.a. zarzucia skarżąca niezgodność z art. 45 ust.
1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. Jej przyczyną jest wadliwa interpretacja kwestionowanego przepisu przez organy orzekające,
pozwalająca na rozstrzyganie kwestii interesu prawnego po stronie skarżącej bez przeprowadzenia odpowiednich wyjaśnień w toku
postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z 21 marca 2003 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że zarzuty skierowane wobec ustawy o CUDW polegają w istocie na wykazaniu braku unormowań pozytywnych, które