Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 października 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 93/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Fabryki Maszyn Elektrycznych Indukta SA z 23 maja 2003 r. zarzucono, iż art. 393 § 1 i 2 w związku
z art. 3937 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art.
79 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 77 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 2 w związku z art. 83 oraz
art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżąca wskazała, iż postanowieniem z 5 grudnia 2002 r. (sygn. akt V CK 148/02) Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania
kasacji skarżącej złożonej od postanowienia Sądu Okręgowego w Bielsku Białej z 29 stycznia 2002 r. (sygn. akt II Ca 7/02).
Wyrokiem tym oddalono apelację skarżącej od niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w Bielsku Białej z 10
września 2001 r. (sygn. akt II Ns 854/99).
Zdaniem skarżącej zakwestionowane przez nią regulacje prawne i wydane na ich podstawie postanowienie Sądu Najwyższego narusza
przysługujące jej prawo do wystąpienia ze skargą konstytucyjną, której przedmiotem mogłyby być przepisy stanowiące podstawę
prawną sądu orzekającego in meriti. Skarżąca podniosła, iż w sytuacji wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia o odmowie przyjęcia do rozpoznania kasacji nie
może wnieść skargi konstytucyjnej, albowiem Sąd Najwyższy orzekał w oparciu o inne przepisy, a nadto upłynął już trzymiesięczny
termin do złożenia skargi konstytucyjnej liczony od daty doręczenia skarżącej postanowienia Sądu Okręgowego w Bielsku Białej.
Skarżąca zarzuciła ponadto, iż z uwagi na wymóg wyczerpania drogi prawnej, przewidziana w zakwestionowanych regulacjach prawnych
kompetencja Sądu Najwyższego do odmowy przyjęcia do rozpoznania kasacji, narusza zasadę równości w zakresie prawa do wniesienia
skargi konstytucyjnej. Prawo takie można bowiem skutecznie realizować wyłącznie