Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 maja 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 93/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 kwietnia 2017 r. Innogy Polska Contracting Sp. z o.o.
(dalej: skarżąca) wystąpiła o stwierdzenie, że art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 155; dalej: k.p.c.) „w zakresie, w jakim prawomocny wyrok
wiąże nie tylko sąd, który wydał ten wyrok, lecz również inne sądy i organy administracji publicznej bez określenia zakresu
i sposobu tego związania” jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Skarżąca wystąpiła także o stwierdzenie, że art. 403 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim „nie przewiduje możliwości wznowienia
postępowania cywilnego zakończonego prawomocnym wyrokiem, który został oparty na innym prawomocnym wyroku cywilnym, następnie
uchylonym” – jest niezgodny z art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą.
SKT Spółka z o.o. wystąpiła przeciwko skarżącej (wówczas: RWE Polska Contracting Sp. z o.o.) w trzech odrębnych pozwach z
roszczeniami o zapłatę – w łącznej wysokości 2.229.433,33 zł wraz z odpowiednimi odsetkami – tytułem należności wynikających
z łączących strony umów, dotyczących opracowania i realizacji projektów oraz eksploatacji urządzeń ciepłowniczych. Na sumę
dochodzonych roszczeń składały się należności z tytułu prowizji, kosztów dodatkowych i dodatku z tytułu ryzyka prowadzenia
działalności gospodarczej.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział X Gospodarczy (dalej: Sąd Okręgowy) połączył sprawy do wspólnego rozpoznania i wyrokiem
z 6 kwietnia 2016 r. (sygn. akt X GC 199/15) zasądził od skarżącej na rzecz powódki kwoty: 785.744,60 zł, 441.062,92 zł i 940.402,24
zł – z odpowiednimi odsetkami oraz orzekł o kosztach procesu. Sąd Okręgowy