Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 marca 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 94/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Artura Langera z 27 maja 2003 r. zarzucono, iż art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, 20, 21, 32 oraz art. 64 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, iż decyzjami z 31 sierpnia 2000 r. (sygn. akt PDF 732-2/181/2000 oraz PDF 732-2/182/2000) Izba Skarbowa
w Olsztynie uchyliła decyzje Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w Olsztynie z 10 maja 2000 r. (Nr KS-4-531-970340/12/96
oraz KS-4-531-970340/12/VII-XII/96) i na nowo określiła zobowiązanie podatkowe skarżącego, odmawiając przy tym uznania za
koszty uzyskania przychodu ciążących na skarżącym należności, które nie zostały jeszcze przez niego pokryte w roku podatkowym.
Wyrokiem z 29 listopada 2002 r. (sygn. akt III SA 2910/00) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, jaka została przez
skarżącego wniesiona na wspomniane wyżej decyzje Izby Skarbowej.
Art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewiduje, iż kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego
źródła, są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (z wyjątkami określonymi w ustawie). Zdaniem skarżącego,
regulacja ta narusza konstytucyjną zasadę ochrony własności. Możliwość pomniejszenia przychodu wyłącznie o koszty faktycznie
poniesione, z pominięciem zobowiązań jeszcze nie uiszczonych prowadzi bowiem do zwiększenia podstawy opodatkowania, a tym
samym zwiększenia kwoty podatku odprowadzanego przez osobę fizyczną i uszczuplenia jej majątku.
Skarżący zarzucił ponadto, iż zakwestionowana regulacja prawna w sposób rażący uprzywilejowywuje Skarb Państwa, bowiem w rozumieniu
przepisów podatkowych za przychód podlegający opodatkowaniu traktuje się kwoty należne podatnikowi, choćby nie zostały jeszcze
faktycznie przez niego otrzymane, zaś kosztami uzyskania przychodu są wyłącznie koszty faktycznie poniesione, nie zaś koszty
do pokrycia których podatnik jest zobowiązany w związku z określonym źródłem przychodu.