Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 marca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 94/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej 13 kwietnia 2006 r. przez pełnomocnika skarżącego skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z
Konstytucją przepisów zawartych w dwóch aktach normatywnych: art. 174 oraz art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarżący zarzucił
niezgodność z art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji; natomiast § 54 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia
1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 154, poz. 797,
ze zm.; dalej: rozporządzenie) zarzucono w skardze niezgodność z art. 84, art. 92 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 3 września 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia stwierdził, że w odniesieniu do przepisów p.p.s.a. merytoryczne rozpatrzenie sformułowanych w skardze zarzutów
stało się zbędne. Jest to związane z uprzednim przeprowadzeniem przez Trybunał Konstytucyjny merytorycznej kontroli ich konstytucyjności.
W wyroku z 20 września 2006 r. (SK 63/05, OTK ZU nr 8/A/2006, poz. 108) Trybunał Konstytucyjny, w pełnym składzie, orzekł
bowiem m.in., że art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2, art. 7, art. 32
ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
W odniesieniu natomiast do zaskarżonego przepisu § 54 ust. 3 rozporządzenia Trybunał stwierdził, że nie można podzielić stanowiska
skarżącego, jakoby to właśnie w treści tego unormowania upatrywać należało źródła zarzucanego naruszenia konstytucyjnych wolności
i praw. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podkreślono, że to nie z treści tego przepisu wynika prawo podatnika do
odliczenia podatku