Postanowienie TK z dnia 08 września 2009, sygn. Ts 95/08

W skardze konstytucyjnej złożonej 27 marca 2008 r. skarżąca zarzuciła, że ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 27, poz. 199) w zakresie, w jakim akty te nie wskazują sposobu obliczania (przeliczania) opłaty sądowej w sytuacji, gdy wartość przedmiotu sporu lub wartość przedmiotu zaskarżenia została wyrażona w innej niż polska walucie, jak również w zakresie, w jakim nie wskazują trybu postępowania sędziego w przypadku wystąpienia opisanej powyżej okoliczności, są niezgodne z art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.

W ocenie skarżącej brak odpowiednich regulacji prowadzi do całkowitej dowolności sądów w sposobie obliczania opłaty sądowej w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia lub wartość przedmiotu sporu wyrażona jest w innej niż polska walucie. Tak ukształtowany stan prawny, w sytuacji, gdy opłata sądowa zostanie opłacona w nienależytej wysokości, prowadzi do odrzucenia pisma procesowego, a tym samym pozbawia stronę możliwości weryfikacji zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Powoduje to naruszenie zasady sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, wyrażonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Kompleksowe uregulowanie prawne co do stanów faktycznych, w których wartości te podane są w walucie polskiej, powoduje – w ocenie skarżącej – naruszenie zasady równości wobec prawa oraz prawa do jednakowego traktowania przez władze publiczne, czym narusza art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny. W dniu 11 lipca 2005 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym nakazał skarżącej zapłatę na rzecz powoda kwoty przez