W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 maja 2016 r. (data nadania) K.L. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 106a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U.88.553, ze zm.; dalej: kk) – w zakresie, w jakim przepis
ten wyłącza zatarcie skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo przeciwko
wolności seksualnej i obyczajności, jeżeli pokrzywdzonym był małoletni poniżej lat 15 – z art. 2, art. 30, art. 31 ust. 3,
art. 32, art. 40, art. 41 ust. 1, art. 47, art. 65 ust. 1 oraz art. 70 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Wyrokiem ze stycznia 2007 r. Sąd Rejonowy
w R. uznał skarżącego za winnego przestępstwa opisanego w art. 13 § 1 w zw. z art. 200 § 1 kk i wymierzył mu za nie karę roku
pozbawienia wolności. Następnie wyrokiem łącznym z października 2011 r. połączono kary pozbawienia wolności wymierzone skarżącemu
wskazanym powyżej orzeczeniem z 2007 r. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z września 2006 r. i wymierzono mu karę łączną
2 lat pozbawienia wolności.
Pismem z 26 października 2015 r. skarżący wniósł o zatarcie skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w R. ze stycznia 2007 r. na
karę roku pozbawienia wolności. We wniosku wskazał, że orzeczoną karę odbył w całości i pragnie podjąć pracę w firmie ochroniarskiej,
do czego wymagane jest m.in. posiadanie zaświadczenia o niekaralności. Postanowieniem z listopada 2015 r. Sąd Rejonowy w R.
nie uwzględnił wniosku o zatarcie skazania, wskazując w uzasadnieniu, że na podstawie art. 106a kk nie podlega zatarciu skazanie
na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności,
jeżeli pokrzywdzonym jest małoletni poniżej 15 lat. W dniu 18 listopada 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu wskazał, że wynikający z zaskarżonego