Postanowienie TK z dnia 11 czerwca 2019, sygn. Ts 95/17

1. W skardze konstytucyjnej z 27 kwietnia 2017 r. (data nadania) „ROW-JAS” Elektromechanika sp. z o.o. z siedzibą w Jastrzębiu-Zdroju (dalej: skarżąca) wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.

2. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującej sprawy.

9 czerwca 2016 r. skarżąca złożyła do Sądu Rejonowego w G. (dalej: Sąd Rejonowy) wniosek o ogłoszenie upadłości. Postanowieniem z 5 września 2016 r., sygn. akt […], Sąd Rejonowy oddalił wniosek skarżącej, ustaliwszy, że jej majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie, wskazując w jego uzasadnieniu, że Sąd Rejonowy błędnie ustalił wartość jej majątku. Postanowieniem z 9 stycznia 2017 r., sygn. akt […], Sąd Okręgowy w G. oddalił zażalenie.

3. Skarżąca zarzuciła, że art. 30a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 2171, ze zm., obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 498; dalej: prawo upadłościowe) jest sprzeczny z konstytucyjnym prawem do sądu, w szczególności z prawem do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy, obejmującym m.in. uprawnienie do zgłaszania twierdzeń faktycznych i dowodów na ich poparcie (art. 45 Konstytucji), a także z zasadą państwa prawnego (art. 2 Konstytucji). W ocenie skarżącej brak możliwości przeprowadzenia w sprawie o ogłoszenie upadłości dowodu z opinii biegłego, który na podstawie posiadanych wiadomości specjalnych oszacowałby wartość majątku skarżącej, oraz ustalenie tej wartości samodzielnie przez sąd skutkowało jej zaniżaniem i oddaleniem wniosku skarżącej o ogłoszenie upadłości.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 3 października 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie, że kwestionowany przepis był podstawą prawną orzeczenia powołanego przez nią jako ostateczne, wskazanie konstytucyjnych wolności lub praw skarżącej wynikających z art. 2 Konstytucji