1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 czerwca 2018 r. (data nadania), A.K. (dalej: skarżąca)
wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
Skarżąca, jako spadkobierczyni ojca rencisty, a następnie emeryta prowadzącego działalność gospodarczą jako radca prawny,
nabyła spadek z dobrodziejstwem inwentarza. W dniu otwarcia spadku wysokość zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
(dalej: ZUS) z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne wynosiła wraz z odsetkami 21 088,16 zł.
6 listopada 2015 r. skarżąca złożyła do organu rentowego wniosek o umorzenie nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne
na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby
prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 r. poz. 1551; dalej: ustawa o umorzeniu należności) o umorzenie należności.
Decyzją z 2 grudnia 2016 r. (nr […]) ZUS odmówił umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres
od czerwica do września 1999 r., styczeń 2000 r., czerwiec 2000 r., lipiec 2000 r., od września do października 2006 r. w
łącznej kwocie 21 088,66 zł.
Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji.
Wyrokiem z 11 września 2017 r. (sygn. akt […]), Sąd Okręgowy w W. VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie
skarżącej.
19 października 2017 r. skarżąca wniosła apelację, którą Sąd Apelacyjny w W. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił
wyrokiem z 21 marca 2018 r. (sygn. akt […]).
3. Zdaniem skarżącej, kwestionowana regulacja ma charakter dyskryminujący, albowiem narusza zasadę równości wobec prawa, gdyż
ustawodawca zdecydował się umorzyć składki szerokiemu kręgowi podmiotów a pominął grupę, która nie wyróżniała się żadną cechą
uzasadniającą takie pominięcie. Skarżąca wskazała także, że uszczuplenie majątkowe na