Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 marca 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 96/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej 12 lipca 2000 r. zarzucono art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym
przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych
Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) sprzeczność z art. 32 Konstytucji RP, statuującym zasadę równości wobec
prawa. Zarządzeniem z 2 sierpnia 2000 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, które z przysługujących skarżącej praw
lub wolności konstytucyjnych oraz w jaki sposób zostało naruszone. W odpowiedzi na powyższe wezwanie ponownie wskazano na
naruszenie wynikającej z art. 32 Konstytucji RP zasady równości.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 2 października 2000 r. odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, uzasadniając
to tym, iż samoistny zarzut naruszenia zasady równości nie może stanowić podstawy do wniesienia skargi konstytucyjnej. W zażaleniu
na to postanowienie pełnomocnik skarżącej wskazał na bezpodstawność tezy głoszącej, iż z zasady równości nie wynikają uprawnienia
podmiotowe, podnosząc jednocześnie, iż prawo obywatela, aby wszelkie różnice w jego traktowaniu wynikały jedynie z merytorycznych
przesłanek oraz były uwarunkowane koniecznymi potrzebami, jest jego podmiotowym uprawnieniem.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Ustosunkowanie się do zarzutów podniesionych przez pełnomocnika skarżącej we wniesionym zażaleniu, a co za tym idzie – ocena
zasadności potraktowania zasady równości jako samoistnej podstawy skargi konstytucyjnej, wymaga z jednej strony krótkiego
scharakteryzowania środka prawnego jakim jest skarga konstytucyjna, z drugiej zaś, dokonania interpretacji przesłanek warunkujących
dopuszczalność występowania z tym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw.
Skarga konstytucyjna jest szczególnym, jak podkreśla się, subsydiarnym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jest
ona instrumentem służącym przede wszystkim ochronie naruszonych podmiotowych praw lub wolności,