Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 września 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 96/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 kwietnia 2004 r. pełnomocnik skarżącego zakwestionował zgodność z Konstytucją następujących
przepisów.
Art. 393 § 1 oraz art. 3937 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego zarzucił niezgodność z art. 2, art. 32 ust. 1 oraz art.
45 ust. 1 Konstytucji. Istoty takiej niezgodności upatruje skarżący w tym, iż kwestionowane przepisy pozwalają na wydanie
prawomocnego orzeczenia o odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania w składzie jednego sędziego, bez podania uzasadnienia spełniającego
ustawowo określone wymogi. Zdaniem skarżącego przepisy te nie zawierają w swojej treści żadnych czytelnych reguł podejmowania
rozstrzygnięcia, nie dają też możliwości kontrolowania kryteriów, którymi posługuje się sąd realizując ich dyspozycję.
Art. 224 § 2, art. 225 i art. 230 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny oraz art. 15 ust. 3 ustawy z 12 stycznia 1991
r. o podatkach i opłatach lokalnych zarzucono w skardze sprzeczność z art. 2, art. 32 ust. 1 oraz art. 84 Konstytucji. Zarzut
ten uzasadnił skarżący, wskazując na niedozwolone uprawnienie gminy prowadzącej targowisko w ramach jej zadań własnych do
żądania od osoby dokonującej tam sprzedaży wynagrodzenia za korzystanie z terenu targowiska.
Natomiast artykułami 5 ust. 1 pkt 1 oraz artykułami 18 ust. 1 i ust. 4 ustawy z 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę
o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (dalej: ustawa przepisy wprowadzające) skarżący zarzucił
niezgodność z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, która z kolei polegać ma na tym, iż przepisy te pozwalają gminie na skuteczne
wnoszenie powództwa o ochronę własności w sytuacji, gdy gmina nie legitymuje się jeszcze ostateczną decyzją stwierdzającą
nabycia takiego prawa.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem zaocznym z 17