Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 października 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 96/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 20 kwietnia 2006 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżących – Zofii i Sylwestra Gryguć – zakwestionowano
zgodność z Konstytucją art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej:
p.p.s.a.). Zaskarżonym unormowaniom p.p.s.a. skarżący zarzucili niezgodność z art. 176 ust. 1 oraz art. 184 Konstytucji, spowodowaną
ograniczeniem prawa stron postępowania sądowo-administracyjnego do dwuinstancyjnego postępowania przed sądami administracyjnymi.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Olsztynie z 25 maja 2004 r. (sygn. akt 1 III SA 3106/02) oddalona została skarga skarżących na decyzję Izby Skarbowej w
Olsztynie z 22 października 2002 r. (nr PDF/4117-1-252/02) w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób
fizycznych za 1997 r. Skargę kasacyjną skarżących od tego orzeczenia oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 października
2005 r. (sygn. akt FSK 2317/04). Orzeczenie to zostało doręczone skarżącym 30 stycznia 2006 r.
Uzasadniając postawiony zarzut niekonstytucyjności kwestionowanych przepisów skarżący stwierdzili w uzasadnieniu skargi, że
kwestionowany przepis p.p.s.a. powoduje, iż sąd II instancji nie bada wszechstronnie sprawy rozstrzygniętej nieprawomocnie
w pierwszej instancji. Prowadzi to do sytuacji, w której niesłuszny merytorycznie wyrok, oparty na nieprawidłowej ocenie zgromadzonego
w sprawie materiału dowodowego, będzie