Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 kwietnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 96/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 czerwca 2018 r. (data nadania), E.W. oraz R.W. (dalej:
skarżący) wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
Na podstawie umowy o ustanowieniu odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży, umowy o podziale do korzystania oraz pełnomocnictwie
– zawartej 1 września 2011 r. w formie aktu notarialnego – skarżący nabyli do majątku objętego ustrojem ustawowej wspólności
majątkowej małżeńskiej lokal mieszkalny w wielorodzinnym budynku mieszkalnym wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz
udziałem w lokalu użytkowym – garażu wielostanowiskowym, stanowiącym odrębną nieruchomość wraz ze stosownym udziałem w nieruchomości
wspólnej, z prawem wyłącznego korzystania z oznaczonego miejsca postojowego. Zarówno lokal mieszkalny, jak i hala garażowa,
znajdują się w obrębie tego samego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na nieruchomości gruntowej dla której prowadzona
jest księga wieczysta.
Decyzją z 16 października 2013 r. (nr […]), Prezydent W. ustalił skarżącym wymiar podatku od nieruchomości na rok 2013 na
kwotę 285 zł.
Decyzją z 22 grudnia 2014 r. (nr […]), Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) utrzymało tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu
rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, że stawka dla budynków mieszkalnych ma charakter preferencyjny, zatem nie należy tej kategorii
traktować w sposób rozszerzający i obejmować nią części budynków niezwiązanych z funkcją mieszkaniową, np. garaży. Zdaniem
SKO, lokale o innym przeznaczeniu niż mieszkalne powinny być opodatkowane według stawki przewidzianej dla „pozostałych” budynków
lub ich części.
Na powyższą decyzję, skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., który wyrokiem z 14 lipca 2015
r. (sygn. akt […]) ją oddalił. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny w