Postanowienie TK z dnia 29 sierpnia 2005, sygn. Ts 97/05

W skardze konstytucyjnej zażądano stwierdzenia niezgodności art. 393 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 2, art. 77 ust. 1 i art. 18 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 29 sierpnia 2005 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej przyjmując, podobnie jak w sprawie o sygn. SK 26/02, że zarzuty skarżącej dotyczą płaszczyzny stosowania prawa. Badanie tego rodzaju zarzutów nie mieści się w zakresie właściwości Trybunału Konstytucyjnego.

W zażaleniu z 13 września 2005 r. skarżąca wniosła ponownie o zbadanie konstytucyjności zaskarżonego przepisu. Skarżąca stwierdziła, że w skardze konstytucyjnej omyłkowo wskazała na art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c., gdy w rzeczywistości przedmiotem skargi zamierzała uczynić art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. W uzasadnieniu