Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 października 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 97/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżących skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 48
ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w okresie
od dnia 1 stycznia 1995 r. do dnia 11 lipca 2003 r., w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy
– Prawo budowlane oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718; dalej: ustawa nowelizująca I), w zw. z art. 48 ust.
2, 3 i 5 oraz art. 49 ust. 1, 2, 3 i 4 prawa budowlanego, w brzmieniu nadanym im ustawą nowelizującą I, w zw. z art. 2 ust.
1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888; dalej: ustawa nowelizująca
II). Tak określony przedmiot skargi miałby być – zdaniem skarżących – niezgodny z art. 2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 31 ust.
3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 47, art. 50 zd. 1, art. 52 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 24 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W odniesieniu
do zarzutu niezgodności przepisów art. 7 ust. 2 ustawy nowelizującej I w zw. z art. 48 ust. 2, 3 i 5 oraz art. 49 ust. 1,
2, 3 i 4 prawa budowlanego, w brzmieniu nadanym im ustawą nowelizującą I, w zw. z art. 2 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy nowelizującej
II, Trybunał stwierdził, że nie były one podstawą prawną ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie skarżących. Z treści wydanych
w tej