Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 97/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 31 marca 2008 r. wniesiono o zbadanie zgodności art. 417 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 41 ust. 5 i art. 77 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji,
a ponadto art. 63 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) z art. 41 ust.
5 i art. 77 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującym stanem faktycznym. W postępowaniu przygotowawczym w sprawie
o sygnaturze V Ds 71/93/S stosowano wobec skarżącego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztu od 20 września 1994
r. do 11 stycznia 1995 r. Początkowo skarżący był podejrzany m.in. o popełnienie zbrodni handlu dziećmi z art. IX § 2 ustawy
z dnia 19 kwietnia 1969 r. – przepisy wprowadzające Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 95). W dalszym toku postępowania przygotowawczego
w sprawie o sygnaturze V Ds 71/93/S w postanowieniu z 16 maja 2000 r. o zmianie postanowienia o przedstawieniu zarzutów zarzucono
ponadto skarżącemu popełnienie czynu polegającego na posłużeniu się jako autentycznym sfałszowanym dokumentem (art. 270 §
1 k.k.). W akcie oskarżenia postawiono zarzuty handlu ludźmi (art. 253 § 1 k.k.), składania fałszywych zeznań (art. 233 §
1 k.k.), a także zarzut posłużenia się jako autentycznym sfałszowanym dokumentem (art. 270 § 1 k.k.). Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
– II Wydział Karny postanowieniem z 24 listopada 2000 r. (sygn. akt II K 62/00), umorzył postępowanie w zakresie czynów z
art. 253 § 1 k.k., uznając, że nie wyczerpują znamion tego przestępstwa, a w pozostałej części uznał się za niewłaściwy i
przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu