Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 kwietnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 97/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 kwietnia 2012 r. (data nadania) M.R. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 4 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 4, ze zm.; dalej: ustawa z 2008 r.) z art. 2, art. 2 w zw. z art.
7 i w zw. z art. 186 ust. 1, art. 178 ust. 2 oraz art. 180 ust. 2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 23 listopada 2009 r. (sygn. akt IV P 27/09) Sąd
Okręgowy w Olsztynie – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych częściowo uwzględnił
powództwo skarżącego przeciwko Sądowi Rejonowemu w Mrągowie o wynagrodzenie za pracę w okresie od 22 kwietnia do 30 sierpnia
2009 r. Na skutek rozpoznania apelacji pozwanego od wyroku sądu I instancji Sąd Apelacyjny w Białymstoku – Sąd Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych, Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił wyrok sądu okręgowego i oddalił powództwo (wyrok z 1 lutego
2012 r., sygn. akt III APa 1/10). Orzeczenie sądu apelacyjnego zostało doręczone skarżącemu 23 lutego 2012 r.
Skarżący podnosi, że art. 4 pkt 1 i 3 ustawy z 2008 r. jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 7 i w zw. z art. 186 ust. 1 Konstytucji
ze względu na niedochowanie trybu uchwalenia ustawy o charakterze ustrojowym. Przepisy ustawy z 2008 r. nie były bowiem, co
podkreśla skarżący, konsultowane z Krajową Radą Sądownictwa. Zdaniem skarżącego zaskarżony przepis narusza nadto zasadę nieusuwalności
sędziów, którą wywodzi z art. 180 ust. 2 Konstytucji, a także zasadę niezależności władzy sądowniczej, określoną w