W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 marca 2013 r. D.P. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej) z art. 61 ust. 2 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującym stanem faktycznym. Do Kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu
Opieki Zdrowotnej (dalej: Zakład) skarżący złożył wniosek z żądaniem przekazania kserokopii umów zawartych między tym Zakładem
a Narodowym Funduszem Zdrowia (dalej: NFZ) obowiązujących w 2011 r. i 2012 r. Pismem z 26 marca 2012 r. Kierownik Zakładu
odpowiedział skarżącemu na jego wniosek. Wskazał w szczególności, że – jego zdaniem – brak jest podstaw do udostępnienia kserokopii
umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawartych między Zakładem a NFZ. Wyrokiem z 13 lipca 2013 r. (sygn. akt II
SAB/Wa 155/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, którą skarżący wniósł na bezczynność Kierownika
Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Pilawie. Rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy Naczelny Sąd Administracyjny
wyrokiem z 16 stycznia 2013 r. (sygn. akt I OSK 2718/12), doręczonym skarżącemu 12 marca 2013 r.
Zdaniem skarżącego przyjęcie przez organy orzekające w jego sprawie, że zaskarżony przepis całościowo reguluje kwestię informowania
obywateli o treści umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a w konsekwencji wyłącza
stosowanie do takich umów przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.
1198, ze zm.; dalej: ustawa o dostępie do informacji publicznej), narusza jego prawo dostępu do dokumentu tej umowy, gwarantowane
w art. 61 ust. 2 Konstytucji. W przekonaniu skarżącego prawo to powinno