Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 czerwca 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 97/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 marca 2015 r. M.C. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność
art. 183 § 1 i art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 1, 3 i 4, a także art. 2 i art. 8
Konstytucji.
W przekonaniu skarżącego art. 183 § 1 p.p.s.a. w zakresie, w jakim nakazuje Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (dalej: NSA),
by sąd ten rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej wniesionej przed wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku stwierdzającego
niekonstytucyjność przepisów prawa będących podstawą orzekania organów podatkowych i wojewódzkiego sądu administracyjnego
oraz pominął zarzuty i argumenty zgłoszone przez stronę po wydaniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego, jest niezgodny z art.
45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 1, 3 i 4, a także art. 2 i art. 8 Konstytucji. Natomiast art. 106 § 3 p.p.s.a. – zdaniem
skarżącego – daje sądowi podstawę do tego, by w postępowaniu sądowoadministracyjnym mógł odmówić przeprowadzenia dowodów,
które służą realizacji wskazań Trybunału Konstytucyjnego zawartych w wyroku stwierdzającym niekonstytucyjność przepisów prawa
będących podstawą orzekania organów podatkowych i wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tego względu należy uznać – jak
wywodzi dalej skarżący – że art. 106 § 3 p.p.s.a. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 1, 3 i 4, a także
art. 2 i art. 8 Konstytucji.
Postanowieniem z 17 kwietnia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
ustalił, że przedstawiony w skardze konstytucyjny problem dotyczący związania zarzutami sformułowanymi w skardze kasacyjnej
odnosił się do skutków, jakie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego ma dla sądów